Wintergodinnen door de eeuwen heen
Al sinds de oudheid kennen we wintergodinnen, elk met hun eigen unieke verhaal. Afhankelijk van het land, de cultuur en het geloof, tonen deze godinnen vaak overlappende kenmerken, terwijl sommige een heel specifiek aspect belichamen. Neem de tijd om te overdenken hoe divers deze figuren zijn en welke lessen we van hen kunnen leren.
Verbinding, geen vergelijking
Bij Brigid's Sibbe benaderen we wintergodinnen niet als losstaande entiteiten, maar zien we ze als verbonden met elkaar. We plaatsen ze niet naast of tegenover elkaar, maar onderzoeken de overeenkomsten en de manier waarop ze elkaar aanvullen. Deze benadering biedt een dieper inzicht in de essentie van de winter en de goddelijke vrouwelijke energie.
Inzicht en begrip
We hopen dat deze pagina je een groter inzicht en begrip heeft gegeven voor de verscheidenheid aan wintergodinnen. Laat je inspireren door hun kracht en wijsheid, en ontdek hoe je deze energie kunt integreren in je eigen leven. Bij Brigid's Sibbe delen we graag onze kennis en passie voor traditionele hekserij.
Winter: De Diepte van de Stilte
Wanneer de eerste vorst de aarde raakt, verandert niet alleen het landschap.
Er verschuift iets onder de huid van de wereld. Geluiden dempen. Tijd vertraagt.
En in die stilte herinnert de vrouw zich iets ouds; niet met woorden, maar met haar lichaam.
De winter komt nooit alleen. Zij komt met vrouwen. Niet als één godin, maar als vele gezichten van dezelfde cyclus.
Aan de rand van het jaar
Aan de rand van het jaar daalt Persephone af. Ze is nog licht, haar handen kennen bloesem en belofte. Ze volgt een beweging die ze zelf niet helemaal begrijpt: nieuwsgierigheid, verlangen, het eerste ja tegen het onbekende. De aarde sluit zich boven haar — niet wreed, maar onomkeerbaar.
Naast haar staat Hecate, hoedster van kruispunten. Zij wijst geen richting. Zij blijft staan. In haar zwijgen voelt het meisje dat wat achter haar ligt niet langer past. Zo begint de eerste winter van de vrouw: het moment waarop ze leert dat initiatie altijd iets kost.
Soms verschijnt Yuki-onna. Haar schoonheid is stil, haar nabijheid gevaarlijk. Zij belichaamt de aantrekkingskracht van wat geen bedding heeft. Wie haar volgt, leert dat niet alles wat schittert, verwarmt.
Als de kou dieper wordt..
Wanneer de dagen hun kleur verliezen, verschijnt Demeter. Niet als godin van overvloed, maar als vrouw midden in het leven, met lege handen. Haar winter is rouw terwijl alles doorgaat. Liefde zonder garantie. Zorgen terwijl iets sterft.
In haar schaduw werkt Vrouw Holle. Ze woont onder putten en in huizen waar handen blijven bewegen. Wanneer zij haar lakens uitschudt, valt sneeuw — zacht, dempend, beschermend. Zij leert dat winter niet alleen verlies is, maar ook onderhoud: ritme, zorg, het kleine serieus nemen wanneer het grote zwijgt.
Over bevroren paden beweegt Skadi. Haar adem is scherp, haar houding recht. Zij leert grenzen. Hoe een vrouw blijft staan in omstandigheden die haar niet gunstig gezind zijn. Skadi scherpt kracht door kou.
Verderop wacht Morana, gedragen in stro en hout. Men verbrandt haar, verdrinkt haar, verjaagt haar — en toch keert zij terug. Haar winter is ontbinding. Het moedige loslaten van wat geen leven meer draagt.
Wanneer de stilte volledig wordt, wanneer zelfs verlangen verstilt, verschijnt zij. De Cailleach.
Haar huid is steen, haar adem wind. Zij bewaart de levensenergie van het land terwijl niets groeit. Dit is de winter van de oude vrouw: niet leeg, maar geconcentreerd. Zij hoeft niets meer uit te leggen. Zij weet wat blijft wanneer alles wegvalt.
Laag over de daken vliegt La Befana, haar bezem schurend langs het oude jaar. Ze veegt, sorteert, sluit af. Ze deelt uit wat passend is: zoet of as. Haar magie zit in afronding. In het herkennen van voltooiing.
Diep onder het ijs, in de donkere zee, zit Sedna. Haar haren verward, haar blik onwrikbaar. Zij bewaart de oerbalans. Wanneer grenzen worden overschreden, trekt zij zich terug. Zoals de oude vrouw dat doet. Zonder uitleg. Zonder compromis.
Dit is de diepste winter.De winter waarin niets hoeft. Waar stilte geen leegte is, maar opslag.
Kanteling van de cylus
En dan, bijna onmerkbaar, verschijnt een verschuiving:
-Geen zon. Geen breuk Maar een vonk!
Brigid.
Haar vuur brandt laag. In haarden, in harten, in woorden die weer durven ontstaan. Ze staat bij bronnen waar het ijs van binnenuit breekt. Brigid verdrijft de winter niet — zij verlicht haar. Zij herinnert aan genezing, aan poëzie, aan maken zonder haast.
Met haar komst kantelt de cyclus.
Persephone stijgt op ~ niet meer als meisje, maar als vrouw die de diepte kent.
Demeter zaait opnieuw, met herinnering in haar handen.
De Cailleach legt haar staf neer.
Vrouw Holle klopt het laatste sneeuw uit haar lakens.
La Befana verdwijnt in rook en lach.
Morana lost op in water en as.
De vrouw draagt ze allemaal in zich.
Het meisje dat afdaalt.
De vrouw die draagt.
De oude die bewaart.
En Brigid ; de innerlijke vlam die weet wanneer het tijd is om terug te keren.
Niet als rechte lijn, maar als cirkel. Soms tegelijk. Soms opnieuw.
Elke winter in haar leven ~verlies, stilstand, verandering ~ is een echo van deze oude orde. Winter is geen einde. Winter is het moment waarop de vrouw haar kracht verzamelt,
- haar energie bewaart,
- haar waarheid aanscherpt,
- en, wanneer de tijd rijp is,
het vuur weer aansteekt.
En wanneer de aarde uitademt, verdwijnen de godinnen niet.
Ze wachten. Tot de wereld, en de vrouw, weer stil genoeg zijn om het vuur te horen ademen.
Wintergodinnen: Een rijkdom aan verhalen
Ontdek de fascinerende wereld van wintergodinnen, die van oudsher een belangrijke rol spelen in verschillende culturen. Laat je inspireren door hun verhalen en de diepe verbinding met de winterse seizoenen. Duik met Brigid's Sibbe in de wonderlijke wereld van de wintergodinnen.